غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۷۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می دان

از عاشق حق توبه وز باد هوا انبان

۱

گر توبه شود دریا یک قطره نیابم من

ور خاک درآیم من آن خاک شود سوزان

۲

در خاک تنم بنگر کز جان هواپیشه

هر ذره در این سودا گشته‌ست چو دل گردان

۳

خاصیت من این است هر جا که روم اینم

چه دوزد پالان گر هر جا که رود پالان

۴

گویند که هر کی هست در گور اسیر آید

در حقه تنگ آن مشک نگذارد مشک افشان

۵

در سینه تاریکت دل را چه بود شادی

زندان نبود سینه میدان بود آن میدان

۶

اندر رحم مادر چون طفل طرب یابد

آن خون به از این باده وان جا به از این بستان

۷

گر شرح کنم این را ترسم که مقلد را

آید به خیال اندر اندیشه سرگردان

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـان۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. دانانبان
  2. منسوزان
  3. هواپیشهگردان
  4. اینمپالان
  5. آیدافشان
  6. شادیمیدان
  7. یابدبستان
  8. راسرگردان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.