غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۷۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

از آتش روی خود اندر دلم آتش زن

و آتش ز دلم بستان در چرخ منقش زن

۱

ای جان خوش ساده از اصل ملک زاده

هر جا که روی خوش رو هر دم که زنی خوش زن

۲

ای جسم تو را از جان گر فرق کند جانم

شمشیر به کف داری بر تارک فرقش زن

۳

ای طره پربندت بگشاده گره‌ها را

این یک گره دیگر بر زلف مشوش زن

۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: زنقافیه: ـش۴ از ۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است

پایان مصرع‌ها

  1. زنزن
  2. زادهزن
  3. جانمزن
  4. رازن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.