غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۹۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

به خدا گل ز تو آموخت شکر خندیدن

به خدا که ز تو آموخت کمر بندیدن

۱

به خدا چرخ همان دید که من دیدستم

ور نه دیدی ز چه بودیش به سر گردیدن

۲

گفتم ای نی تو چنین زار چرا می نالی

گفت خوردم دم او شرط بود نالیدن

۳

گفتم ای ماه نو این جمله گداز تو ز چیست

گفت کاهش دهدم فایده بالیدن

۴

فایده زفت شدن در کمی و کاستن است

از پی خرج بود مکسبه‌ها ورزیدن

۵

پر پروانه پی درک تف شمع بود

چونک آن یافت نخواهد پر و دریازیدن

۶

در فنا جلوه شود فایده هستی‌ها

پس نباید ز بلا گریه و درچغزیدن

۷

پس خمش باش همی‌خور ز کمان‌هاش خدنگ

چون هنر در کمیت خواهد افزاییدن

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیدن۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. خندیدنبندیدن
  2. دیدستمگردیدن
  3. نالینالیدن
  4. چیستبالیدن
  5. استورزیدن
  6. بوددریازیدن
  7. هستی‌هادرچغزیدن
  8. خدنگافزاییدن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.