غزل شمارهٔ ۲۰۲۰ مولانا

ردیف احتمالی: مکنقافیه: ـان۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«مکن» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

• پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
• برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

1. مکنمکن
2. دارمکن
3. مزنمکن
4. توستمکن
5. مزنمکن
6. روشنندمکن
7. بسمکن
8. مزنمکن
9. تلخ‌ترمکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.