غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۹۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

چند نظاره جهان کردن

آب را زیر که نهان کردن

۱

رنج گوید که گنج آوردم

رنج را باید امتحان کردن

۲

آنک از شیر خون روان کرده‌ست

شیر داند ز خون روان کردن

۳

آسمان را چو کرد همچون خاک

خاک را داند آسمان کردن

۴

بعد از این شیوه دگر گیرم

چند بیگار دیگران کردن

۵

تیز برداشتی تو ای مطرب

این به آهستگی توان کردن

۶

این گران زخمه‌ای است نتوانیم

رقص بر پرده گران کردن

۷

یک دو ابریشمک فروتر گیر

تا توانیم فهم آن کردن

۸

اندک اندک ز کوه سنگ کشند

نتوان کوه را کشان کردن

۹

تا نبینند جان جان‌ها را

کی توان سهل ترک جان کردن

۱۰

بنما ای ستاره کاندر ریگ

نتوان راه بی‌نشان کردن

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: کردنقافیه: ـان۱۰ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«کردن» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. کردنکردن
  2. آوردمکردن
  3. کرده‌ستکردن
  4. خاککردن
  5. گیرمکردن
  6. مطربکردن
  7. نتوانیمکردن
  8. گیرکردن
  9. کشندکردن
  10. راکردن
  11. ریگکردن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.