غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۰۳ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

گرچه اندر فغان و نالیدن

اندکی هست خویشتن دیدن

۱

آن نباشد مرا چو در عشقت

خوگرم من به خویش دزدیدن

۲

به خدا و به پاکی ذاتش

پاکم از خویشتن پسندیدن

۳

دیده کی از رخ تو برگردد

به که آید به وقت گردیدن

۴

در چنین دولت و چنین میدان

ننگ باشد ز مرگ لنگیدن

۵

عاشقان تو را مسلم شد

بر همه مرگ‌ها بخندیدن

۶

فرع‌های درخت لرزانند

اصل را نیست خوف لرزیدن

۷

باغبانان عشق را باشد

از دل خویش میوه برچیدن

۸

جان عاشق نواله‌ها می‌پیچ

در مکافات رنج پیچیدن

۹

زهد و دانش بورز ای خواجه

نتوان عشق را بورزیدن

۱۰

پیش از این گفت شمس تبریزی

لیک کو گوش بهر بشنیدن

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیدن۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نالیدندیدن
  2. عشقتدزدیدن
  3. ذاتشپسندیدن
  4. برگرددگردیدن
  5. میدانلنگیدن
  6. شدبخندیدن
  7. لرزانندلرزیدن
  8. باشدبرچیدن
  9. می‌پیچپیچیدن
  10. خواجهبورزیدن
  11. تبریزیبشنیدن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.