غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۰۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

مست رسید آن بت بی‌باک من

دردکش و دلخوش و چالاک من

۱

گفت به من بنگر و دلشاد شو

هیچ به خود منگر غمناک من

۲

ز آب و گل این دیده تو پرگل است

پاک کنش در نظر پاک من

۳

دست بزد خرقه من چاک کرد

گفت مزن بخیه بر این چاک من

۴

روی چو بر خاک نهادم بگفت

پاک مکن روی خود از خاک من

۵

ای منت آورده منت می‌برم

ز آنک منم شیر و تو شیشاک من

۶

نفت زدم در تو و می‌سوز خوش

لیک سیه می‌نکند زاک من

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: منقافیه: ـاک۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. منمن
  2. شومن
  3. استمن
  4. کردمن
  5. بگفتمن
  6. می‌برممن
  7. خوشمن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.