غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۱۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

بازرسید آن بت زیبای من

خرمی این دم و فردای من

۱

در نظرش روشنی چشم من

در رخ او باغ و تماشای من

۲

عاقبت امر به گوشش رسید

بانگ من و نعره و هیهای من

۳

بر در من کیست که در می‌زند

جان و جهان است و تمنای من

۴

گر نزند او در من درد من

ور نکند یاد من او وای من

۵

دور مکن سایه خود از سرم

باز مکن سلسله از پای من

۶

در چه خیالی هله ای روترش

رو بر حلوایی و حلوای من

۷

هم بخور و هم کف حلوا بیار

تا که بیفزاید صفرای من

۸

ریش تو را سخت گرفته‌ست غم

چیست زبونی تو بابای من

۹

در زنخش کوب دو سه مشت سخت

ای نر و نرزاده و مولای من

۱۰

مشک بدرید و بینداخت دلو

غرقه آب آمد سقای من

۱۱

بانگ زدم کای کر سقا بیا

رفت و بنشنید علالای من

۱۲

آن من است او و به هر جا رود

عاقبت آید سوی صحرای من

۱۳

جوشش دریای معلق مگر

از لمع گوهر گویای من

۱۴

گوید دریا که ز کشتی بجه

دررو در آب مصفای من

۱۵

قطره به دریا چو رود دُر شود

قطره شود بحر به دریای من

۱۶

تَرک غزل گیر و نگر در ازل

کز ازل آمد غم و سودای من

۱۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: منقافیه: ـای۱۷ از ۱۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«من» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. منمن
  2. منمن
  3. رسیدمن
  4. می‌زندمن
  5. منمن
  6. سرممن
  7. روترشمن
  8. بیارمن
  9. غممن
  10. سختمن
  11. دلومن
  12. بیامن
  13. رودمن
  14. مگرمن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.