غزلیاتغزل شمارهٔ ۲۱۲۹ مولاناشاعرمولانامجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویرینَحْنُ إِلَیٰ سَیِّدِنَا رَاجِعُونطَیِّبَةَ النَّفْسِ بِهِ طَائِعُون۱سَیِّدُنَا یُصْبِحُ یَبْتَاعُنَاأَنْفُسَنَا نَحْنُ لَهُ بَائِعُون۲یَفْسُدُ إِنْ جَاعَ إِلَیٰ مَأْکَلٍنَحْنُ إِلَیٰ نَظْرَتِهِ جَائِعُون۳سَوْفَ تُلَاقِیهِ بِمِیعَادِهِتَحْسَِبُ أَنَّا أَبَدًا ضَائِعُون؟۴
