جانا توی کلیم و منم چون عصای تو
گه تکیه گاه خلقم و گه اژدهای تو
۱در دست فضل و رحمت تو یارم و عصا
ماری شوم چو افکندم اصطفای تو
۲ای باقی و بقای تو بی‌روز و روزگار
شد روز و روزگار من اندر وفای تو
۳صد روز و روزگار دگر گر دهی مرا
بادا فدای عشق و فریب و ولای تو
۴دل چشم گشت جمله چو چشمم به دل بگفت
بی‌کام و بی‌زبان عجب وصف‌های تو
۵زان دم که از تو چشم خبر برد سوی دل
دل می‌کند دعای دو چشم و دعای تو
۶می‌گردد آسمان همه شب با دو صد چراغ
در جست و جوی چشم خوش دلربای تو
۷گر کاسه بی‌نوا شد ور کیسه لاغری
صد جان و دل فزود رخ جان فزای تو
۸گر خانه و دکان ز هوای تو شد خراب
درتافت لاجرم به خرابم ضیای تو
۹ای جان اگر رضای تو غم خوردن دل است
صد دل به غم سپارم بهر رضای تو
۱۰از زخم هاون غم خود خوش مرا بکوب
زین کوفتن رسد به نظر توتیای تو
۱۱جان چیست نیم برگ ز گلزار حسن تو
دل چیست یک شکوفه ز برگ و نوای تو
۱۲خامش کنم اگر چه که گوینده من نیم
گفت آن توست و گفتن خلقان صدای تو
۱۳
