غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۰۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

یا رب چه کس است آن مه یا رب چه کس است آن مه

کز چهره بزد آتش در خیمه و در خرگه

۱

اندر ذقن یوسف چاهی چه عجب چاهی

صد یوسف کنعانی اندر تک آن خوش چه

۲

آخر چه کند یوسف کز چاه بپرهیزد

کو دیده ربودستش و آن چاه میان ره

۳

آن کس که ربود از رخ مر کاه ربایان را

انصاف بده آخر با او چه کند یک که

۴

زنهار نگهدارید زان غمزه زبان‌ها را

کو مست بود خفته از حال همه آگه

۵

شطرنج همی‌بازد با بنده و این طرفه

کاندر دو جهان شه او وز بنده بخواهد شه

۶

جان بخشد و جان بخشد چندانک فناها را

در خانه و مان افتد هم ماتم و هم آوه

۷

او جان بهاران است جان‌هاست درختانش

جان‌ها شود آبستن هم نسل دهد هم زه

۸

هر آینه کو بیند شمس الحق تبریزی

هم آینه برسوزد هم آینه گوید خه

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـه۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. مهخرگه
  2. چاهیچه
  3. بپرهیزدره
  4. راکه
  5. راآگه
  6. طرفهشه
  7. راآوه
  8. درختانشزه
  9. تبریزیخه

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.