غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۴۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خدایا مطربان را انگبین ده

برای ضرب دست آهنین ده

۱

چو دست و پای وقف عشق کردند

تو همشان دست و پای راستین ده

۲

چو پر کردند گوش ما ز پیغام

توشان صد چشم بخت شاه بین ده

۳

کبوتروار نالانند در عشق

توشان از لطف خود برج حصین ده

۴

ز مدح و آفرینت هوش‌ها را

چو خوش کردند همشان آفرین ده

۵

جگرها را ز نغمه آب دادند

ز کوثرشان تو هم ماء معین ده

۶

خمش کردم کریما حاجتت نیست

که گویندت چنان بخش و چنین ده

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: دهقافیه: ـین۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ده» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. دهده
  2. کردندده
  3. پیغامده
  4. عشقده
  5. راده
  6. دادندده
  7. نیستده

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.