مبارک باد آمد ماه روزه
رهت خوش باد ای همراه روزه
۱شدم بر بام تا مه را ببینم
که بودم من به جان دلخواه روزه
۲نظر کردم کلاه از سر بیفتاد
سرم را مست کرد آن شاه روزه
۳مسلمانان سرم مست است از آن روز
زهی اقبال و بخت و جاه روزه
۴بجز این ماه ماهی هست پنهان
نهان چون ترک در خرگاه روزه
۵بدان مه ره برد آن کس که آید
در این مه خوش به خرمنگاه روزه
۶رخ چون اطلسش گر زرد گردد
بپوشد خلعت از دیباه روزه
۷دعاها اندر این مه مستجاب است
فلکها را بدرد آه روزه
۸چو یوسف ملک مصر عشق گیرد
کسی کو صبر کرد در چاه روزه
۹سحوری کم زن ای نطق و خمش کن
ز روزه خود شوند آگاه روزه
۱۰بیا ای شمس دین و فخر تبریز
توی سرلشکر اسپاه روزه
۱۱