غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۴۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مبارک باد آمد ماه روزه

رهت خوش باد ای همراه روزه

۱

شدم بر بام تا مه را ببینم

که بودم من به جان دلخواه روزه

۲

نظر کردم کلاه از سر بیفتاد

سرم را مست کرد آن شاه روزه

۳

مسلمانان سرم مست است از آن روز

زهی اقبال و بخت و جاه روزه

۴

بجز این ماه ماهی هست پنهان

نهان چون ترک در خرگاه روزه

۵

بدان مه ره برد آن کس که آید

در این مه خوش به خرمنگاه روزه

۶

رخ چون اطلسش گر زرد گردد

بپوشد خلعت از دیباه روزه

۷

دعاها اندر این مه مستجاب است

فلک‌ها را بدرد آه روزه

۸

چو یوسف ملک مصر عشق گیرد

کسی کو صبر کرد در چاه روزه

۹

سحوری کم زن ای نطق و خمش کن

ز روزه خود شوند آگاه روزه

۱۰

بیا ای شمس دین و فخر تبریز

توی سرلشکر اسپاه روزه

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: روزهقافیه: ـاه۱۰ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. روزهروزه
  2. ببینمروزه
  3. بیفتادروزه
  4. روزروزه
  5. پنهانروزه
  6. آیدروزه
  7. گرددروزه
  8. استروزه
  9. گیردروزه
  10. کنروزه
  11. تبریزروزه

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.