غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۴۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خدایا رحمت خود را به من ده

دریدی پیرهن تو پیرهن ده

۱

مرا صفرای تو سرگشته کرده‌ست

ز لطف خود مرا صفراشکن ده

۲

اگر عالم به غم خوردن به پای است

مده غم را به من با بوالحزن ده

۳

خدایا عمر نوح و عمر لقمان

و صد چندان بدان خوب ختن ده

۴

سهیل روی تو اندر یمن تافت

مرا راهی به سوی آن یمن ده

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دهقافیه: ـن۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. دهده
  2. کرده‌ستده
  3. استده
  4. لقمانده
  5. تافتده

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.