غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

کرانی ندارد بیابان ما

قراری ندارد دل و جان ما

۱

جهان در جهان نقش و صورت گرفت

کدامست از این نقش‌ها آن ما

۲

چو در ره ببینی بریده سری

که غلطان رود سوی میدان ما

۳

از او پرس از او پرس اسرار ما

کز او بشنوی سر پنهان ما

۴

چه بودی که یک گوش پیدا شدی

حریف زبان‌های مرغان ما

۵

چه بودی که یک مرغ پران شدی

برو طوق سر سلیمان ما

۶

چه گویم چه دانم که این داستان

فزونست از حد و امکان ما

۷

چگونه زنم دم که هر دم به دم

پریشان‌ترست این پریشان ما

۸

چه کبکان و بازان ستان می‌پرند

میان هوای کهستان ما

۹

میان هوایی که هفتم هواست

که بر اوج آنست ایوان ما

۱۰

از این داستان بگذر از من مپرس

که درهم شکسته‌ست دستان ما

۱۱

صلاح الحق و دین نماید تو را

جمال شهنشاه و سلطان ما

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: ماقافیه: ـان۱۱ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ما» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. ماما
  2. گرفتما
  3. سریما
  4. ماما
  5. شدیما
  6. شدیما
  7. داستانما
  8. دمما
  9. می‌پرندما
  10. هواستما
  11. مپرسما
  12. راما

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.