غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

صد دهل می‌زنند در دل ما

بانگ آن بشنویم ما فردا

۱

پنبه در گوش و موی در چشمست

غم فردا و وسوسه سودا

۲

آتش عشق زن در این پنبه

همچو حلاج و همچو اهل صفا

۳

آتش و پنبه را چه می‌داری

این دو ضدند و ضد نکرد بقا

۴

چون ملاقات عشق نزدیکست

خوش لقا شو برای روز لقا

۵

مرگ ما شادی و ملاقاتست

گر تو را ماتمست رو زین جا

۶

چونک زندان ماست این دنیا

عیش باشد خراب زندان‌ها

۷

آنک زندان او چنین خوش بود

چون بود مجلس جهان آرا

۸

تو وفا را مجو در این زندان

که در این جا وفا نکرد وفا

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـا۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. مافردا
  2. چشمستسودا
  3. پنبهصفا
  4. می‌داریبقا
  5. نزدیکستلقا
  6. ملاقاتستجا
  7. دنیازندان‌ها
  8. بودآرا
  9. زندانوفا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.