غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶۸۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

به بخت و طالع ما ای افندی

سفر کردی از این جا ای افندی

۱

چراغم مرد و دودم رفت بالا

دو چشمم ماند بالا ای افندی

۲

زمین تا آسمان دود سیاه‌ست

سیه پوشید سودا ای افندی

۳

در این عالم مرا تنها تو بودی

بماندم بی‌تو تنها ای افندی

۴

کجا بختی که اندر آتش تو

ببیند حال ما را ای افندی

۵

همی‌گویم افندی ای افندی

جوابم گوی و بازآ ای افندی

۶

چه بازآیم چه گویم من که رفتم

ورای هفت دریا ای افندی

۷

چه حیران و چه دشمن کام گشتم

تو رحمت کن خدایا ای افندی

۸

همی‌ترسم که تا آن رحمت آید

نماند بنده برجا ای افندی

۹

تتیپایش افندی این چه کردی

تتیپا ثا تتیپا ای افندی

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: ای افندیقافیه: ـا۹ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. افندیافندی
  2. بالاافندی
  3. سیاه‌ستافندی
  4. بودیافندی
  5. توافندی
  6. افندیافندی
  7. رفتمافندی
  8. گشتمافندی
  9. آیدافندی
  10. کردیافندی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.