غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۲۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

گر وسوسه ره دهی به گوشی

افسرده شوی بدان ز جوشی

۱

آن گرمی چشم را که داری

نیش زهر است و شکل نوشی

۲

انبار نعیم را زیان چیست

گر خشم گرفت کورموشی

۳

آخر چه زیان اگر بیفتد

یک دو مگس از شکرفروشی

۴

مر ناقه شیر را چه نقصان

گر دیگ شکست شیردوشی

۵

شب بود و زمانه خفته بودند

در هیچ سری نبود هوشی

۶

آن شاه ز روی لطف برداشت

سرنای و در او بزد خروشی

۷

در خون خودی اگر بمانی

زین پس زان رو به روی پوشی

۸

ماییم ز عشق شمس تبریز

هم ناطق عشق هم خموشی

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـوشی۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. گوشیجوشی
  2. دارینوشی
  3. چیستکورموشی
  4. بیفتدشکرفروشی
  5. نقصانشیردوشی
  6. بودندهوشی
  7. برداشتخروشی
  8. بمانیپوشی
  9. تبریزخموشی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.