غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۹۴۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

ای کرده رو چو سرکه چه گردد ار بخندی

والله ز سرکه رویی تو هیچ برنبندی

۱

تلخی ستان شکر ده سیلی بنوش و سر ده

خندان بمیر چون گل گر ز آنک ارجمندی

۲

چون مو شده‌ست آن مه در خنده است و قهقه

چت کم شود که گه گه از خوی ماه رندی

۳

بشکفته است شوره تو غوره‌ای و غوره

آخر تو جان نداری تا چند مستمندی

۴

با کان غم نشینی شادی چگونه بینی

از موش و موش خانه کی یافت کس بلندی

۵

بالای چرخ نیلی یابند جبرئیلی

وز خاک پای پاکان یابند بی‌گزندی

۶

زان رنگ روی و سیما اسرار توست پیدا

کاندر کدام کویی چه یار می‌پسندی

۷

چون چشم می‌گشاید در چشم می‌نماید

گر ز آنک ریش گاوی ور شیر هوشمندی

۸

قارون مثال دلوی در قعر چه فرو شد

عیسی به بام گردون بنمود خوش کمندی

۹

گر دلو سر برآرد جز آب چه ندارد

پاره شود بپوسد در ظلمت و نژندی

۱۰

ای لولیان لالا بالا پریده بالا

وارسته زین هیولا فارغ ز چون و چندی

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـندی۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بخندیبرنبندی
  2. دهارجمندی
  3. قهقهرندی
  4. غورهمستمندی
  5. بینیبلندی
  6. جبرئیلیبی‌گزندی
  7. پیدامی‌پسندی
  8. می‌نمایدهوشمندی
  9. شدکمندی
  10. نداردنژندی
  11. بالاچندی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.