غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۰۹۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

هزار جان مقدس فدای سلطانی

که دست کفر برو برنبست پالانی

۱

ببرد او به سلامت میان چندین باد

به ظلمت لحد خود چراغ ایمانی

۲

نگین عشق کاسیر ویند دیو و پری

ز دیو تن کی ستاند مگر سلیمانی

۳

کی برشکافت زره بر تن چنین کافر

به غیر شیر حق و ذوالفقار برانی

۴

برای قاعده نی غم به پیش تابوتش

دریده صورت خیرات او گریبانی

۵

خنک کسی  که دود پیش و پیشکش ببرد

چو بوهریره در انبان عقیق و مرجانی

۶

ز خانه جانب گور و ز گور جانب دوست

لفافه را طربی و جنازه را جانی

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـانی۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. سلطانیپالانی
  2. بادایمانی
  3. پریسلیمانی
  4. کافربرانی
  5. تابوتشگریبانی
  6. ببردمرجانی
  7. دوستجانی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.