طواف کعبه دل کن اگر دلی داری
دلست کعبه معنی تو گل چه پنداری
۱طواف کعبه صورت حقت بدان فرمود
که تا به واسطه آن دلی به دست آری
۲هزار بار پیاده طواف کعبه کنی
قبول حق نشود گر دلی بیازاری
۳بده تو ملکت و مال و دلی به دست آور
که دل ضیا دهدت در لحد شب تاری
۴هزار بدره زرگر بری به حضرت حق
حقت بگوید دل آر اگر به ما آری
۵که سیم و زر بر ما لاشیست بیمقدار
دلست مطلب ما گر مرا طلبکاری
۶ز عرش و کرسی و لوح قلم فزون باشد
دل خراب که آن را کهی بنشماری
۷مدار خوار دلی را اگر چه خوار بود
که بس عزیر عزیزست دل در آن خواری
۸دل خراب چو منظرگه اله بود
زهی سعادت جانی که کرد معماری
۹عمارت دل بیچاره دو صدپاره
ز حج و عمره به آید به حضرت باری
۱۰کنوز گنج الهی دل خراب بود
که در خرابه بود دفن گنج بسیاری
۱۱کمر به خدمت دلها ببند چاکروار
که برگشاید در تو طریق اسراری
۱۲گرت سعادت و اقبال گشت مطلوبت
شوی تو طالب دلها و کبر بگذاری
۱۳چو همعنان تو گردد عنایت دلها
شود ینابع حکمت ز قلب تو جاری
۱۴روان شود ز لسانت چو سیل آب حیات
دمت بود چو مسیحا دوای بیماری
۱۵برای یک دل موجود گشت هر دو جهان
شنو تو نکته لولاک از لب قاری
۱۶وگر نه کون و مکان را وجود کی بودی
ز مهر و ماه و ز ارض و سمای زنگاری
۱۷خموش وصف دل اندر بیان نمیگنجد
اگر به هر سر مویی دو صد زبان داری
۱۸