غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۶۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دو چشم آهوانش شیرگیرست

کز او بر من روان باران تیرست

۱

کمان ابروان و تیر مژگان

گواهانند کو بر جان امیرست

۲

چو زلف درهمش درهم از آنم

که بوی او به از مشک و عبیرست

۳

در آن زلفین از آن می‌پیچد این جان

که دل زنجیر زلفش را اسیرست

۴

مگو آن سرو ما را تو نظیری

که ماه ما به خوبی بی‌نظیرست

۵

بیندازم من این سر را به پیشش

اگر چه سر به پیش او حقیرست

۶

خیال روی شه را سجده می‌کن

خیال شه حقیقت را وزیرست

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیرست۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. شیرگیرستتیرست
  2. مژگانامیرست
  3. آنمعبیرست
  4. جاناسیرست
  5. نظیریبی‌نظیرست
  6. پیششحقیرست
  7. می‌کنوزیرست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.