غزلیاتغزل شمارهٔ ۴۳۰ مولاناشاعرمولانامجموعهغزلیاتقالبغزلوزنفاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریگُم شدن در گُم شدن دینِ منستنیستی در هست آیینِ منست۱تا پیاده می‌روم دَر کویِ دوستسبزْ خِنگِ چرخ دَر زینِ منست۲چون به یک دَم صَد جهان واپَس کنمبنگرم، گامِ نَخُستینِ منست۳من چرا گِردِ جهان گَردَم چو دوستدَر میانِ جانِ شیرینِ منست۴شمسِ تبریزی که فَخرِ اولیاست«سینِ» دَندان‌هاش «یاسینِ» منست۵
