غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۱۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

همچو گل سرخ بُرو دست دست

همچو می‌ای خلق ز تو مست مست

۱

بازوی تو قوس خدا یافت یافت

تیر تو از چرخ برون جَست جَست

۲

غیرت تو گفت بُرو راه نیست

رحمت تو گفت: «بیا! هست هست»

۳

لطف تو دریاست و منم ماهی‌اش

غیرت تو ساخت مرا شَست شَست

۴

مرهم تو طالب مجروح‌هاست

نیست غم ار شستِ توام خست خست

۵

ای که تو نزدیک‌تر از دَم به من

دَم نزنم پیش تو جز پست پست

۶

گرچه یکی یوسف و صد گرگ بود

از دم یعقوب کرم رَست رَست

۷

مستِ همه گَرد در این شهر ما

دزد و عسس را شَهِ ما بست بست

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـست۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دستمست
  2. یافتجست
  3. نیستهست
  4. ماهی‌اششست
  5. مجروح‌هاستخست
  6. منپست
  7. بودرست
  8. مابست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.