غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۵۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دلم امروز خوی یار دارد

هوای روی چون گلنار دارد

۱

که طاووس آن طرف پر می‌فشاند

که بلبل آن طرف تکرار دارد

۲

صدای نای آن جا نکته گوید

نوای چنگ بس اسرار دارد

۳

بگه برخیز فردا سوی او رو

که او عاشق چو من بسیار دارد

۴

چو بگشاید رخان تو دل نگهدار

که بس آتش در آن رخسار دارد

۵

ولیکن عقل کو آن لحظه دل را

که دل‌ها را لبش خمار دارد

۶

ز ما کاری مجو چون داده‌ای می

که می مر مرد را بی‌کار دارد

۷

دلم افتان و خیزان دوش آمد

که می مستی او اظهار دارد

۸

دویدم پیش و گفتم باده خوردی

نمی‌ترسی که عقل انکار دارد

۹

چو بو کردم دهانش را بدیدم

که بوی آن پری دیدار دارد

۱۰

خداوندی شمس الدین تبریز

که بوی خالق جبار دارد

۱۱

ز بو تا بوی فرقی بس عظیمست

و او بی‌حد و بی‌مقدار دارد

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: داردقافیه: ـار۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دارددارد
  2. می‌فشانددارد
  3. گویددارد
  4. رودارد
  5. نگهداردارد
  6. رادارد
  7. میدارد
  8. آمددارد
  9. خوردیدارد
  10. بدیدمدارد
  11. تبریزدارد
  12. عظیمستدارد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.