از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرود
چاشنی شکر او ز دهن می‌نرود
۱بالله ار شور کنم هر نفسی عیب مکن
گر برفت از دل تو از دل من می‌نرود
۲بوالحسن گفت حسن را که از این خانه برو
بوالحسن نیز درافتاد و حسن می‌نرود
۳جان پروانه مسکین ز پی شعله شمع
تا نسوزد پر و بالش ز لگن می‌نرود
۴همه مرغان چمن هر طرفی می‌پرند
بلبل از واسطه گل ز چمن می‌نرود
۵مرغ جان هر نفسی بال گشاید که پرد
وز امید نظر دوست ز تن می‌نرود
۶زن ز شوهر ببرد چون به تو آسیب زند
مرد چون روی تو بیند سوی زن می‌نرود
۷جان منصور چو در عشق توش دار زدند
در رسن کرد سر خود ز رسن می‌نرود
۸جان ادیم و تو سهیلی و هوای تو یمن
از پی تربیت تو ز یمن می‌نرود
۹چون خیال شکن زلف تو در دل دارم
این شکسته دلم از عشق شکن می‌نرود
۱۰گر سبو بشکند آن آب سبو کی شکند
جان عاشق به سوی گور و کفن می‌نرود
۱۱حیله‌ها دانم و تلبیسک و کژبازی‌ها
جان ز شرم تو به تلبیس و به فن می‌نرود
۱۲
