غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۹۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

من بسازم ولیک کی شاید

زاغ با طوطیان شکر خاید

۱

هر یکی را ولایتست جدا

کژ با راست راست کی آید

۲

گرچه طوطی خود از شکر زندست

زاغ را می چمین خر باید

۳

عشق در خویش بین کجا گنجد

ماده گرگ شیر نر زاید

۴

بگریز از کسی که عاشق نیست

زان ز گرگین تو را گر افزاید

۵

ور شوی کوفته به‌هاون عشق

دانک او سرمه ایت می‌ساید

۶

رو بکن تو خراب خانه از آنک

شمس تبریز مست می‌آید

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـید۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. شایدخاید
  2. جداآید
  3. زندستباید
  4. گنجدزاید
  5. نیستافزاید
  6. عشقمی‌ساید
  7. آنکمی‌آید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.