غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۹۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

عشق جانان مرا ز جان ببرید

جان به عشق اندرون ز خود برهید

۱

زانک جان محدثست و عشق قدیم

هرگز این در وجود آن نرسید

۲

عشق جانان چو سنگ مغناطیس

جان ما را به قرب خویش کشید

۳

باز جان را ز خویشتن گم کرد

جان چو گم شد وجود خویش بدید

۴

بعد از آن باز با خود آمد جان

دام عشق آمد و در او پیچید

۵

شربتی دادش از حقیقت عشق

جمله اخلاص‌ها از او برمید

۶

این نشان بدایت عشق است

هیچ کس در نهایتش نرسید

۷

موضوع‌ها

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـید۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. ببریدبرهید
  2. قدیمنرسید
  3. مغناطیسکشید
  4. کردبدید
  5. جانپیچید
  6. عشقبرمید
  7. استنرسید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.