غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۹۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

خسروانی که فتنه‌ای چینید

فتنه برخاست هیچ ننشینید

۱

هم شما هم شما که زیبایید

هم شما هم شما که شیرینید

۲

همچو عنبر حمایلیم همه

بر بر سیمتان که مشکینید

۳

لذتی هست با شما گفتن

هم شما داد جان مسکینید

۴

نشوم شاد اگر گمان دارم

که گهی شاد و گاه غمگینید

۵

بل که بر اسب ذوق و شیرینی

تا ابد خوش نشسته در زینید

۶

شاهدان فانی و شما جمله

با لب لعل و جان سنگینید

۷

در صفای می شهان دیدیم

که شما چون کدوی رنگینید

۸

در بهشتی که هر زمان بکریست

مرد آیید اگر نه عنینید

۹

تبریزی شوید اگر در عشق

بنده شمس ملت و دینید

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـینید۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. چینیدننشینید
  2. زیباییدشیرینید
  3. همهمشکینید
  4. گفتنمسکینید
  5. دارمغمگینید
  6. شیرینیزینید
  7. جملهسنگینید
  8. دیدیمرنگینید
  9. بکریستعنینید
  10. عشقدینید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.