غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۹۳ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

زان ازلی نور که پرورده‌اند

در تو زیادت نظری کرده‌اند

۱

خوش بنگر در همه خورشیدوار

تا بگدازند که افسرده‌اند

۲

سوی درختان نگر ای نوبهار

کز دی دیوانه بپژمرده‌اند

۳

لب بگشا هیکل عیسی بخوان

کز دم دجال جفا مرده‌اند

۴

بشکن امروز خمار همه

کز می تو چاشنیی برده‌اند

۵

درده تریاق حیات ابد

کاین همگان زهر فنا خورده‌اند

۶

همچو سحر پرده شب را بدر

کاین همه محجوب دو صد پرده‌اند

۷

بس کن و خاموش مشو صدزبان

چونک یکی گوش نیاورده‌اند

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: اندقافیه: ـرده۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«اند» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

  1. پرورده‌اندکرده‌اند
  2. خورشیدوارافسرده‌اند
  3. نوبهاربپژمرده‌اند
  4. بخوانمرده‌اند
  5. همهبرده‌اند
  6. ابدخورده‌اند
  7. بدرپرده‌اند
  8. صدزباننیاورده‌اند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.