غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۹۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

دیدن روی تو هم از بامداد

درد مرا بین که چه آرام داد

۱

در دل عشاق چه آتش فکند

جانب اسرار چه پیغام داد

۲

چون ز سر لطف مرا پیش خواند

جان مرا باده بی‌جام داد

۳

صافی آن باده چو ارواح خورد

کاسه آلوده به اجسام داد

۴

صافی آن باده ز ارواح جو

زانک به اجسام همین نام داد

۵

در تبریزست تو را دام دل

رحمت پیوسته در آن دام داد

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دادقافیه: ـام۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. بامدادداد
  2. فکندداد
  3. خواندداد
  4. خوردداد
  5. جوداد
  6. دلداد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.