غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۹۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

از سوی دل لشکر جان آمدند

لشکر پیدا و نهان آمدند

۱

جامه صبر من از آن چاک شد

کز ره جان جامه دران آمدند

۲

چادر افکنده عروسان روح

در طلب شاه جهان آمدند

۳

بر مثل سیل خوش از لامکان

رقص کنان سوی مکان آمدند

۴

صورت دل صورت‌ها را شکست

پردگیان ملک ستان آمدند

۵

هر چه عیان بود نهان آمدند

هر چه نهان بود عیان آمدند

۶

هر چه نشان داشت نشانش نماند

هر چه نشان نیست نشان آمدند

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: آمدندقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«آمدند» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آمدندآمدند
  2. شدآمدند
  3. روحآمدند
  4. لامکانآمدند
  5. شکستآمدند
  6. آمدندآمدند
  7. نماندآمدند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.