غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۴ عبید زاکانی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

دلم ز عشق تبرا نمی‌تواند کرد

صبوری از رخ زیبا نمی‌تواند کرد

۱

غم از درون دل من برون نمی‌آید

که ترک مسکن و ماوی نمی‌تواند کرد

۲

بروی خوب مرا دیده روشنست ولی

به هیچ وجه مهیا نمی‌تواند کرد

۳

برفت دوش خیالش ز چشم من چه کند

مقام بر لب دریا نمی‌تواند کرد

۴

به صبر کام توان یافتن ولیک چه سود

چو صبر در دل ما جا نمی‌تواند کرد

۵

عبید گه گهی از بهر مصلحت میگفت

که توبه میکند اما نمی‌تواند کرد

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نمی‌تواند کردقافیه: ـا۵ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. کردکرد
  2. نمی‌آیدکرد
  3. ولیکرد
  4. کندکرد
  5. سودکرد
  6. میگفتکرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عبید زاکانی

۲۸۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱۰۶ شعر) قرار دارد.