ساقیا باز خرابیم بده جامی چند
پخته‌ای چند فرو ریز به ما خامی چند
۱صوفی و گوشهٔ محراب و نکونامی و زرق
ما و میخانه و دردی کش و بدنامی چند
۲باده پیش آر که بر طرف چمن خوش باشد
مطربی چند و گلی چند و گل اندامی چند
۳چشم و لب پیش من آور چو رسد باده به من
تا بود نقل مرا شکر و بادامی چند
۴باده در خانه اگر نیست برای دل ما
رنجه شو تا در میخانه بنه گامی چند
۵در بهای می گلگون اگرت زر نبود
خرقهٔ ما به گرو کن بستان جامی چند
۶ذکر سجاده و تسبیح رها کن چو عبید
نشوی صید بدین دانه بنه دامی چند
۷
