غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۲ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند

وآن ماه محتشم که چه گفتار می‌کند

۱

آن چشم مست بین که به شوخی و دلبری

قصد هلاک مردم هشیار می‌کند

۲

دیوانه می‌کند دل صاحب‌تمیز را

هر گه که التفات پری‌وار می‌کند

۳

ما روی کرده از همه عالم به روی او

وآن سست‌عهد روی به دیوار می‌کند

۴

عاقل خبر ندارد از اندوه عاشقان

خفته‌ست و عیب مردم بیدار می‌کند

۵

من طاقت شکیب ندارم ز روی خوب

صوفی به عجز خویشتن اقرار می‌کند

۶

بیچاره از مطالعه روی نیکوان

صد بار توبه کرد و دگربار می‌کند

۷

سعدی نگفتمت که خم زلف شاهدان

دربند او مشو که گرفتار می‌کند

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌کندقافیه: ـار۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌کندمی‌کند
  2. دلبریمی‌کند
  3. رامی‌کند
  4. اومی‌کند
  5. عاشقانمی‌کند
  6. خوبمی‌کند
  7. نیکوانمی‌کند
  8. شاهدانمی‌کند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.