غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۵۷ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

تفاوتی نکند گر دعا‌ست یا دشنام

۱

حریفِ دوست که از خویشتن خبر دارد

شراب صرف محبت نخورده است تمام

۲

اگر ملول شوی یا ملامتم گویی

اسیر عشق نیندیشد از مَلال و مَلام

۳

من آن نی‌ام که به جور از مراد بگریزم

به آستین نرود مرغ پای‌بسته به دام

۴

بسی نمانْد که پنجاه ساله عاقل را

به پنج روز به دیوانگی برآید نام

۵

مرا که با توام از هر که هست باکی نیست

حریف خاص نیندیشد از ملامت عام

۶

شب دراز نخفتم که دوستان گویند

به سرزنش، عجباً لِلْمُحِبِّ، کَیفَ یَنام؟

۷

تو در کنار من آیی، من این طمع نکنم

که می‌نیایدت از حُسن، وصف در اوهام

۸

ضرورت است که روزی بسوزد این اوراق

که تاب آتش سعدی نیاورد اقلام

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـام۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. سیم‌اندامدشنام
  2. داردتمام
  3. گوییملام
  4. بگریزمدام
  5. رانام
  6. نیستعام
  7. گویندینام
  8. نکنماوهام
  9. اوراقاقلام

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.