غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۰ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

نه دست‌رسی به یار دارم

نه طاقت انتظار دارم

۱

هر جُور که از تو بر من آید

از گردشِ روزگار دارم

۲

در دل غم تو کنم خزینه

گر یک دل و گر هزار دارم

۳

این خسته‌دلم چو موی باریک

از زلفِ تو یادگار دارم

۴

من کاَندُه تو کشیده باشم

اندوهِ زمانه خوار دارم

۵

در آب دو دیده از تو غرقم

وامید لب و کنار دارم

۶

دل بردی و تن زدی، همین بود؟

من با تو بسی شمار دارم

۷

دشنام همی دهی به سعدی

من با دو لب تو کار دارم

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دارمقافیه: ـار۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دارمدارم
  2. آیددارم
  3. خزینهدارم
  4. باریکدارم
  5. باشمدارم
  6. غرقمدارم
  7. بوددارم
  8. سعدیدارم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.