غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۶۱ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

سهل باشد به ترک جان گفتن

ترک جانان نمی‌توان گفتن

۱

هر چه زان تلخ‌تر بخواهی گفت

شکرین است از آن دهان گفتن

۲

توبه کردیم پیش بالایت

سخن سرو بوستان گفتن

۳

آن چنان وهم در تو حیران است

که نمی‌داندت نشان گفتن

۴

به کمندی درم که ممکن نیست

رستگاری به الامان گفتن

۵

دفتری در تو وضع می‌کردم

متردد شدم در آن گفتن

۶

که تو شیرین‌تری از آن شیرین

که بشاید به داستان گفتن

۷

بلبلان نیک زهره می‌دارند

با گل از دست باغبان گفتن

۸

من نمی‌یارم از جفای رقیب

درد با یار مهربان گفتن

۹

وان که با یار هودجش نظر است

نتواند به ساربان گفتن

۱۰

سخن سر به مهر دوست به دوست

حیف باشد به ترجمان گفتن

۱۱

این حکایت که می‌کند سعدی

بس بخواهند در جهان گفتن

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: گفتنقافیه: ـان۱۱ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«گفتن» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. گفتنگفتن
  2. گفتگفتن
  3. بالایتگفتن
  4. استگفتن
  5. نیستگفتن
  6. می‌کردمگفتن
  7. شیرینگفتن
  8. می‌دارندگفتن
  9. رقیبگفتن
  10. استگفتن
  11. دوستگفتن
  12. سعدیگفتن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.