غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۰ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

این خط شریف از آن بنان است

وین نقل حدیث از آن دهان است

۱

این بوی عبیر آشنایی

از ساحت یار مهربان است

۲

مُهر از سر نامه برگرفتم

گفتی که سر گلابدان است

۳

قاصد مگر آهوی ختن بود

کَش نافهٔ مشک در میان است

۴

این خود چه عبارت لطیف است

وین خود چه کفایت بیان است

۵

معلوم شد این حدیث شیرین

کز منطق آن شکرفشان است

۶

این خط به زمین نشاید انداخت

کز جانب ماه آسمان است

۷

روزی برود روان سعدی

کاین عیش نه عیش جاودان است

۸

خرم تن او که چون روانش

از تن برود سخن روان است

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. آشناییاست
  3. برگرفتماست
  4. بوداست
  5. استاست
  6. شیریناست
  7. انداختاست
  8. سعدیاست
  9. روانشاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.