بخش
رباعیات سعدی
این بخش از «دیوان اشعار» سعدی است و ۱۴۶ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۱۴۶).
- مورد منتشرشده
- ۱۴۶
- صفحه
- ۱۰
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۸۱رباعی شمارهٔ ۸۱تا سر نکنم در سرت ای مایهٔ نازکوته نکنم ز دامنت دست نیازخواندن رباعی ‹
- ۸۲رباعی شمارهٔ ۸۲نامردم اگر زنم سر از مهر تو بازخواهی بکشم به هجر و خواهی بنوازخواندن رباعی ‹
- ۸۳رباعی شمارهٔ ۸۳ای ماه شب‌افروز شبستان‌افروزخرم تن آنکه با تو باشد شب و روزخواندن رباعی ‹
- ۸۴رباعی شمارهٔ ۸۴یا روی به کنج خلوت آور شب و روزیا آتش عشق بر کن و خانه بسوزخواندن رباعی ‹
- ۸۵رباعی شمارهٔ ۸۵رویی که نخواستم که بیند همه کسالا شب و روز پیش من باشد و بسخواندن رباعی ‹
- ۸۶رباعی شمارهٔ ۸۶گر بیخبران و عیبگویان از پسمنسوب کنندم به هوی و به هوسخواندن رباعی ‹
- ۸۷رباعی شمارهٔ ۸۷منعم که به عیش می‌رود روز و شبشنالیدن درویش نداند سببشخواندن رباعی ‹
- ۸۸رباعی شمارهٔ ۸۸نونیست کشیده عارض موزونشوآن خال معنبر نقطی بر نونشخواندن رباعی ‹
- ۸۹رباعی شمارهٔ ۸۹گویند مرا صوابرایان به هوشچون دست نمی‌رسد به خرسندی کوشخواندن رباعی ‹
- ۹۰رباعی شمارهٔ ۹۰همسایه که میل طبع بینی سویشفردوس برین بود سرا در کویشخواندن رباعی ‹
- ۹۱رباعی شمارهٔ ۹۱یا همچو همای بر من افکن پر خویشتا بندگیت کنم به جان و سر خویشخواندن رباعی ‹
- ۹۲رباعی شمارهٔ ۹۲ای بی‌تو فراخای جهان بر ما تنگما را به تو فخرست و تو را از ما ننگخواندن رباعی ‹
- ۹۳رباعی شمارهٔ ۹۳گر دست دهد دولت ایام وصالور سر برود در سر سودای محالخواندن رباعی ‹
- ۹۴رباعی شمارهٔ ۹۴خود را به مقام شیر می‌دانستمچون خصم آمد به روبهی مانستمخواندن رباعی ‹
- ۹۵رباعی شمارهٔ ۹۵خورشید رخا من به کمند تو درمبارت بکشم به جان و جورت ببرمخواندن رباعی ‹
- ۹۶رباعی شمارهٔ ۹۶هر سروقدی که بگذرد در نظرمدر هیأت او خیره بماند بصرمخواندن رباعی ‹