برگِ عیش آماده از فقر و قناعت شد مرا
دستِ خود از هر چه شستم پاک، قسمت شد مرا
۱خود حسابی شد دلِ آگاه را روزِ حساب
دیدهٔ انصاف میزانِ قیامت شد مرا
۲پیری از دنیای باطل کرد روی من به حق
قامتِ خم‌گشته محرابِ عبادت شد مرا
۳هر می تلخی که بردم در جوانی‌ها به کار
وقت پیری مایهٔ اشکِ ندامت شد مرا
۴دانه‌ای جز خوردنِ دل نیست در هنگامه‌ها
حیف از اوقاتی که صرفِ دامِ صحبت شد مرا
۵آنچه در ایامِ پیری کم شد از نورِ بصر
باعثِ افزونی نورِ بصیرت شد مرا
۶منت ایزد را که در انجامِ عمر آمد به دست
در جوانی گر ز کف دامانِ فرصت شد مرا
۷دستِ هر کس را گرفتم صائب از افتادگان
بر چراغِ زندگی دستِ حمایت شد مرا
۸
