عشقِ پنهان باعثِ روشن‌روانی شد مرا
روشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا
۱در بلندی، عمر من چون شمع کوتاهی نداشت
زندگانی کوته از آتش‌زبانی شد مرا
۲چون درِ دوزخ ز چشمِ باز بودم در عذاب
چشم‌پوشیدن، بهشتِ جاودانی شد مرا
۳تا شدم خاموش چون ماهی، محیطِ پر خطر
مهدِ آسایش ز فیضِ بی‌زبانی شد مرا
۴نخلِ امیدِ مرا جز بارِ دل حاصل نبود
حیف ازان عمری که صرفِ باغبانی شد مرا
۵پای در دامان عزلت کش که چون موجِ سراب
زندگی پا در رکاب از خوش‌عنانی شد مرا
۶ریخت هر خونی که چرخِ سنگدل در ساغرم
از هواجویی شرابِ ارغوانی شد مرا
۷حاصلش چون خندهٔ برق است اشکِ بی‌شمار
آنچه صرفِ عیش از ایامِ جوانی شد مرا
۸خردهٔ جانی که در غم‌صرف‌کردن ظلم بود
چون گلِ بی‌درد خرجِ شادمانی شد مرا
۹کشتیِ جسمی کز‌او امیدِ ساحل داشتم
در دلِ دریا زمین‌گیر از گرانی شد مرا
۱۰عرض مطلب می‌کند کوتاه طولِ عمر را
حفظ آبرو، حیاتِ جاودانی شد مرا
۱۱کرد شعرِ آبدار از آبِ خضرم بی‌نیاز
مزرعِ امیدِ سبز از ترزبانی شد مرا
۱۲بر کمالِ لطف، رخسارست نادیدن دلیل
رغبتِ دیدار بیش از لن‌ترانی شد مرا
۱۳نیست صائب کوتهی در جذبهٔ افتادگان
راهِ دورِ عشق، طی از ناتوانی شد مرا
۱۴
