غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۶۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به دوست نامه نوشتن، شعار بیگانه است

به شمع، نامه پروانه بال پروانه است

۱

یکی است بستن احرام و بستن زنار

ترا که روی دل از کعبه سوی بتخانه است

۲

اگر ز عشق دلت چاک شد، مشو در هم

که دل چو چاک شود زلف یار را شانه است

۳

به جوی شیر چو فرهاد تیشه فرسودن

یکی ز جمله بازیچه های طفلانه است

۴

ز تن ملال ندارد روان دون همت

که مرغ ریخته پر را قفس پریخانه است

۵

حذر ز سایه خود می کنند شیشه دلان

ز عقل سنگ ملامت حصار دیوانه است

۶

اگر ز اهل دلی، فیض آسمان از توست

که شیشه هر چند کند جمع، بهر پیمانه است

۷

چنین که دیدن صیاد رزق من شده است

به خاطر آنچه نگردد، تصور دانه است

۸

به فکر دل نفتادیم صائب از غفلت

نیافتیم که لیلی درین سیه خانه است

۹

به خانه ای که توان رفت بی طلب صائب

درین زمانه پر دار و گیر، میخانه است

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـانه۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. زناراست
  3. هماست
  4. فرسودناست
  5. همتاست
  6. دلاناست
  7. توستاست
  8. استاست
  9. غفلتاست
  10. صائباست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.