غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۶۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز موج لاله و گل باغ عالم آبی است

پی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است

۱

لباس تقوی ما را فروغ گل برقی است

کتان توبه ما را شکوفه مهتابی است

۲

برای زیر و زبر کردن بنای صلاح

هوای ابر و نسیم بهار سیلابی است

۳

ز برق و باد قدم وا کن که شبنم و گل

به روی آینه از دست رفته سیمابی است

۴

اگر چه دولت بیدار گلشن است بهار

برای مردم بیدرد، پرده خوابی است

۵

ز فکر ساقی و ساغر، حباب آسوده است

هوا بر تنک ظرف، باده نابی است

۶

به کیش ما که وضو دست شستن از جان است

ز خویش هر که تهی گشته است، محرابی است

۷

به هر رهی که روی، می رود به خانه حق

ز هر دری که درآیی، ز معرفت بابی است

۸

به لاغری خط پاکی ز فربهی بستان

وگرنه هر سر موی تو تیغ قصابی است

۹

به احتیاط سخن کن که دولت بیدار

در آن حریم که صائب بود، گرانخوابی است

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـابی۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. استاست
  3. صلاحاست
  4. گلاست
  5. بهاراست
  6. استاست
  7. استاست
  8. حقاست
  9. بستاناست
  10. بیداراست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.