غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۱۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

عشق سلطان و عقل دهقان است

رزق دهقان ز عدل سلطان است

۱

عشق چون آفتاب کنعانی

عقل ده گانه همچو اخوان است

۲

کیست گردن ز حکم عشق کشد؟

عشق انگشتر سلیمان است

۳

ظلمات سواد هستی را

مشرب عشق، آب حیوان است

۴

عقل در بارگاه حضرت عشق

منفعل چون نخوانده مهمان است

۵

عقل مرغی است در قفس محبوس

عشق سیمرغ قاف امکان است

۶

عقل فرمان پذیر تکلیف است

عشق سیلاب کفر و ایمان است

۷

آسمان سفره ای است پر نعمت

عشق آن سفره را نمکدان است

۸

اقتدا تا به مولوی کرده است

شعر صائب تمام عرفان است

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. کنعانیاست
  3. کشداست
  4. رااست
  5. عشقاست
  6. محبوساست
  7. استاست
  8. نعمتاست
  9. استاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.