غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۱۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

مژه ام جلوه گاه پروین است

گل خورشید طلعتان این است

۱

سیب غبغب اگر به دست افتد

بهتر از صد انار یاسین است

۲

کی توانی سبک به منزل رفت؟

سنگ راه تو خواب سنگین است

۳

همه شب همچو دسته سنبل

خواب آشفته ام به بالین است

۴

سنگداغ فروغ چهره اوست

کوه طوری که کوه تمکین است

۵

می کند چهره ای، نگاه مرا

گل رویش ز بس که نگین است

۶

شعر صائب نمی شود کاسد

همه وقت این متاع شیرین است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استقافیه: ـین۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. افتداست
  3. رفتاست
  4. سنبلاست
  5. اوستاست
  6. مرااست
  7. کاسداست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.