ز نغمه تا خدا یک کوچه راه است
بر این حرف بلندم نی گواه است
۱به حق از تنگنای نی رسیدم
خوشا ملکی که اینش شاهراه است
۲همه سر اناالحق می سراید
ندانم آب این نی از چه چاه است
۳نوایش گوش را تنگ شکر کرد
دهان نی که را تا بوسه گاه است
۴کباب شعله آواز گردم
که یک زنجیره او زلف آه است
۵نوای عود در طاقت گدازی
به آتشدستی برق نگاه است
۶مشو از کاسه طنبور غافل
که لبریز از شراب عقل کاه است
۷بکش دست نوازش بر سر چنگ
که لوح سینه ام بر مد آه است
۸تأمل چیست در دلها شکستن؟
تصور کن همان طرف کلاه است
۹گناه شرمگینان را چو صائب
زبان بی زبانی عذرخواه است
۱۰
