غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۵۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)

حلقه آه مرا سپهر نگین است

گریه من روشناس روی زمین است

۱

تا تو به چشم رکاب پای نهادی

عشرت روی زمین به خانه زین است

۲

رزق من از شاهراه گوش درآید

روزی من چون صدف ز در ثمین است

۳

هر چه بکاری، همان نصیب تو گردد

دانه خود پاک کن که خاک امین است

۴

همت سرشار، سرو عالم بالاست

وسعت مشرب بهشت روی زمین است

۵

خاطر خرم دگر کسی ز که جوید؟

صبح در ایام ما گرفته جبین است

۶

مقصد کوته نظر، بلند نباشد

منزل دور رکاب، خانه زین است

۷

بیهده صائب مکن ز بخت شکایت

چشمه حیوان سیاه خانه نشین است

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استقافیه: ـین۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. نهادیاست
  3. درآیداست
  4. گردداست
  5. بالاستاست
  6. جویداست
  7. نباشداست
  8. شکایتاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.