غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۹۱ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قسم به خط لب ساقی و دعای قدح

که آب خضر نیرزد به رونمای قدح

۱

گذشت عید بهار و ز تنگدستیها

رخی به رنگ نداریم از حنای قدح

۲

هلال گوشه ابرو نمود، باده بیار

که همچو موج دلم می پرد برای قدح

۳

اگر چه تخم طمع زردرویی آرد بار

زکات رنگ به گلشن دهد گدای قدح

۴

مرا ز همت مستانه شرم می آید

که نقد هستی خود را کنم فدای قدح

۵

نصیحت تو به جایی نمی رسد زاهد

تو و تلاوت قرآن، من و دعای قدح

۶

به عندلیب بگو از زبان من صائب

تو و ستایش گلشن، من و ثنای قدح

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: قدحقافیه: ـای۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«قدح» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. قدحقدح
  2. تنگدستیهاقدح
  3. بیارقدح
  4. بارقدح
  5. آیدقدح
  6. زاهدقدح
  7. صائبقدح

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.