غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۶۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

از دیار مردمی دیار در عالم نماند

آشنارویی به جز دیوار در عالم نماند

۱

تیشه فولاد انگشت ندامت می گزد

حیف یک فرهاد شیرین کار در عالم نماند

۲

هر کجا خاری است در پیراهن من می خلد

گرچه از چشم تر من خار در عالم نماند

۳

از بنای استوار شرع با آن محکمی

غیر برفین گنبد دستار در عالم نماند

۴

گوشه چشمی نماند از مردمی در روزگار

سرمه واری نرمی گفتار در عالم نماند

۵

طالب آمل گذشت و طبعها افسرده شد

کز چه رو آن آتشین گفتار در عالم نماند

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: در عالم نماندقافیه: ـار۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. نماندنماند
  2. گزدنماند
  3. خلدنماند
  4. محکمینماند
  5. روزگارنماند
  6. شدنماند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.